Życzenia wielkanocne :)

Wszystkim szyjącym i odwiedzającym mojego bloga 

życzę:

Wesołych Świąt, niekończących się nitek, 

mało prucia, równych krojów, 

dużo wody - to dla zdrowia i urody! :)

Tutorial: jak uszyć torbę z taśmą?

Cześć! 

Dziś obiecany tutorial jak uszyć torbę z taśmą. :)

1. Wytnij trzy prostokąty o wymiarach 28 x 30 cm. Przestebnuj wszystkie boki i zaprasuj.

2. Jeden z nich jest dnem torby i trzeba przyszyć do niego z obu stron pozostałe prostokąty wzdłuż dłuższych boków. Zewnętrzne brzegi podwinąć (do 1 cm) i zaprasować.

3. Przyszyj taśmy/paski do obu stron torby na odpowiadającą Ci długość.

4. Następne kawałki taśmy naszyj na boki torby, tak aby zakryć końce doszytych pasków.

5. Złóż części materiału prawą stroną do środka, tak żeby linie szwów pokrywały się. Zszyj oba boki zostawiając ok. 1.5 cm marginesu. To jest czas na doszycie metki. Rozprasuj szwy. 

6. Nie odwracaj torby na prawą stronę. Ułóż ją tak, aby szew boczny znalazł się pośrodku. Zagnij róg do szwu  poziomego łączącego dno z bokami. 

7. Przeszyj dno w miejscu zagięcia. Odetnij trójkąt, w ten sposób powstaje płaskie dno. Tak samo przeszyj na drugim szwie bocznym. 

8. Torbę można już wywinąć na prawą stronę :) Gotowe! 

Warto wiedzieć: osoby głuchoniewidome a szycie i prasowanie

Cześć :)

Dzisiaj będzie coś specjalnego! Chciałabym opowiedzieć o szyciu osób niewidomych i głuchoniewidomych, czyli z jednoczesnym uszkodzeniem wzroku i słuchu. Pewnie się zastanawiacie, ale jak to? 

Mówię Wam - to możliwe :) Na początek trochę prywaty, jako tłumacz-przewodnik osób głuchoniewidomych postanowiłam podzielić się z Wami wrażeniami z zajęć warsztatowych dotyczących szycia i prasowania osób głuchoniewidomych. 

Rzecz niemal najważniejsza czyli przybory. Osoby słabowidzące i/lub niewidome do szycia używają igieł brajlowskich. 

Taka igła ma zamiast zwykłego oczka, oczko w kształcie litery U, dzięki temu można ją nawlec bezwzrokowo. Robi się to w następujący sposób:l nić trzeba owinąć wokół palca wskazującego i starać się włożyć ją do końcówki igły "U", którą trzyma druga ręka. Po nałożeniu nitki przez grzbiet igły przechodzi ona przez zakładkę, która blokuje nitkę w drugim oczku igły. Aby nie zgubić igły, osoby niewidome najczęściej przechowują ją podczas użytkowania w korku. 

Następną przydatną rzeczą jest centymetr krawiecki. Nie taki zwykły, brajlowski :) Na środku co 1 cm są dziurki, co 5 cm z jednej strony są półokrągłe wcięcia, co 10 cm takie wcięcia są z obu stron. Najczęściej jest on szerokości 3 cm, a długości 2m.

Centymetr brajlowski jest własnością TPG w Warszawie.

Ekierki, linijka, kątomierz, cyrkiel są przydatne nie tylko przy szyciu, ale i w życiu codziennym. 

Mówię oczywiście o brajlowskich. Czyli opisanych brajlem przy każdej cyferce.

Oto efekty nauki i samodzielnego przyszywania guzika :)

Można spróbować przyszyć guziki z zawiązanymi oczami i porównać ;)

Pora na prasowanie!

Najpierw osoba niewidoma musi zapoznać się z deską do prasowania i żelazkiem. Pomijam opanowanie rozkładania i składania deski. Ciekawe jest to, że z boku, przy podstawce pod żelazko, jest umocowany mini przedłużacz, od którego odchodzi w górę antenka. Ma ona za zadanie przytrzymywać kabel od żelazka, aby nie zaplątał się podczas prasowania. 

Odnośnie żelazka: po zapoznaniu się z jego kształtem i wagą, trzeba opanować pokrętło regulujące temperaturę. Między pokrętłem a ścianką pod rączką jest wyczuwalny, wypukły trójkąt, który jest wskaźnikiem i przy nim oczywiście wszyscy ustawiamy ilość kropek. Niewidomi też mają kropki tylko wypukłe, i niestety trzeba je przykleić do pokrętła. Na zdjęciu kropki są zrobione z lakieru do paznokci :)

Na przykład podczas prasowania chusteczki lub ścierki kolejność prasowania przez osobę niewidomą to wygładzenie materiału rękami, rozpoczęcie prasowania od środka w stronę brzegów, odstawienie żelazka na podstawkę, sprawdzenie rękami czy cały materiał jest równy i ciepły, miejsca zimne wskazują, że tam żelazko nie zawitało. Ponowne wygładzenie materiału rękami, wyprasowanie w taki sam sposób, złożenie prasowanej rzeczy. 

Bardzo podoba mi się jeszcze przedłużacz,  który podobno kiedyś można było kupić w "Biedronce". Ma wyłączniki przy każdym gniazdku, oprócz tego jeden główny. 

Mam nadzieję, że zaciekawił Was mój post odnośnie tak wyjątkowych ludzi. Jeśli macie jakieś pytania - chętnie odpowiem :)

P.S. Pies, który miał swój debiut w poprzednim poście otrzymała ode mnie p. Danuta - uczestniczka warsztatów w Bydgoszczy na których nadal jestem. Jest to osoba zupełnie głuchoniewidoma, ale najbardziej niesamowita jaką poznałam. Jeśli macie ochotę zobaczyć w jaki sposób można się kontaktować z takimi osobami udostępniam link do naszej rozmowy :) Jest to język migowy odbierany dotykiem. 

Pozdrawiam z Bydgoszczy!

Zdjęcia oznaczone logiem "kora szyje" są mojego autorstwa, natomiast pozostałe pochodzą ze strony www.lumen.waw.pl . Szczególne podziękowania kieruje do p. Magdaleny Banasik instruktorki rehabilitacji podstawowej oraz do p. Jerzego Dytmara z firmy Lumen, który udostępnił mi do sfotografowania przybory krawieckie, podczas pokazu specjalistycznego sprzętu dla osób niewidomych i słabowidzących.